Naar de inhoud
PRE-TEC exoskeletten

Duurzame inzetbaarheid · Duurzame inzetbaarheid · Uitleg

Wat is duurzame inzetbaarheid? Betekenis, pijlers en voorbeelden

Duurzame inzetbaarheid is een begrip dat in elk HR-plan staat, maar wat betekent het concreet op een werkvloer waar getild, gebukt en boven het hoofd gewerkt wordt? In dit artikel leggen we het begrip uit, zonder jargon en met voorbeelden uit de praktijk.

Portretfoto van Joost GeuzendamGeschreven doorJoost Geuzendam
Gepubliceerd
Laatst bijgewerkt
Leestijd
9 minuten
Ervaren technicus begeleidt een jonge collega aan de werkbank
Duurzame inzetbaarheid: ervaren vakmensen gezond aan het werk houden en kennis doorgeven.

In het kort

Duurzame inzetbaarheid is de mate waarin medewerkers hun werk nu en in de toekomst gezond, gemotiveerd en met voldoende vaardigheden kunnen blijven doen. Het rust op vier pijlers: gezondheid, vitaliteit, werkvermogen en employability. Bij fysiek werk is het beperken van fysieke belasting de belangrijkste hefboom. De werkgever moet risico’s inventariseren en beperken volgens de Arbowet; de werknemer draagt zelf ook verantwoordelijkheid voor gezond werken en ontwikkeling.

gezondheid, vitaliteit, werkvermogen en employability
4 pijlersgezondheid, vitaliteit, werkvermogen en employability
Arbowet: zorgplicht en verplichte RI&E voor elke werkgever
Art. 3 en 5Arbowet: zorgplicht en verplichte RI&E voor elke werkgever
piekbelasting op rug of schouders met een exoskelet, afhankelijk van de taak
tot −40%piekbelasting op rug of schouders met een exoskelet, afhankelijk van de taak
verantwoordelijkheid van werkgever én werknemer
Gedeeldverantwoordelijkheid van werkgever én werknemer

Wat is duurzame inzetbaarheid precies?

Duurzame inzetbaarheid gaat over de vraag of een medewerker over vijf, tien of twintig jaar nog steeds gezond en met plezier zijn werk kan doen. Het woord "duurzaam" verwijst naar de lange termijn: niet alleen vandaag fit genoeg zijn voor een zware dienst, maar ook het werk volhouden tot aan het pensioen. "Inzetbaarheid" gaat over het vermogen om werk te doen, in de huidige functie of in een andere.

Een veelgebruikte omschrijving komt van de Sociaal-Economische Raad: werken met behoud van gezondheid en welzijn, met de mogelijkheid om je te blijven ontwikkelen en in te spelen op veranderingen. Daarin zitten drie elementen die steeds terugkomen: kunnen (gezondheid en vaardigheden), willen (motivatie) en mogen of blijven mogen (ruimte en kansen in de organisatie).

Het begrip is dus breder dan verzuim. Een medewerker die nooit ziek is maar elke avond uitgeput op de bank ligt en met pijn in de schouders begint, is op dit moment inzetbaar, maar waarschijnlijk niet duurzaam. In de praktijk zien wij dat juist dat verschil vaak onzichtbaar blijft tot er iemand langdurig uitvalt.

Wat zijn de pijlers van duurzame inzetbaarheid?

Er bestaan verschillende modellen, maar de meeste werken met vier pijlers. Ze beïnvloeden elkaar: wie lichamelijke klachten heeft, verliest vaak ook energie en motivatie, en wie geen perspectief ziet, investeert minder in de eigen gezondheid.

PijlerWaar gaat het om?Voorbeeld bij fysiek werk
GezondheidLichamelijk en mentaal gezond zijn, zonder (chronische) klachtenGeen rug-, schouder- of knieklachten door tillen en knielen
VitaliteitEnergie, veerkracht en voldoende herstel na het werkAan het eind van de dag nog energie hebben voor gezin en sport
WerkvermogenDe balans tussen wat het werk vraagt en wat iemand aankanDe fysieke belasting van een taak past bij de belastbaarheid van de medewerker
EmployabilityBlijven leren en ontwikkelen, ook richting ander werkEen ervaren vakman leert nieuwe technieken of wordt leermeester

Sommige modellen noemen motivatie of werkplezier als aparte pijler. Inhoudelijk maakt dat weinig uit: het gaat erom dat u alle kanten bekijkt en niet alleen naar verzuimcijfers kijkt.

Waarom is duurzame inzetbaarheid juist bij fysiek werk zo belangrijk?

In kantooromgevingen draait duurzame inzetbaarheid vaak om werkdruk, mentale belasting en ontwikkeling. In de bouw, logistiek, industrie, zorg en landbouw komt daar een factor bij die zwaar weegt: het lichaam slijt. Tillen, bukken, duwen, trekken, knielen en langdurig werken boven schouderhoogte belasten rug, schouders, nek en knieën, dag in dag uit.

Volgens TNO- en CBS-cijfers uit de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden behoren klachten aan het bewegingsapparaat tot de meest voorkomende werkgerelateerde gezondheidsklachten in Nederland. Die klachten ontstaan zelden in één keer. Ze bouwen zich op over jaren, waardoor een medewerker van 50 vaak de rekening betaalt voor de belasting van zijn twintiger en dertiger jaren.

Daar komen twee ontwikkelingen bij. Mensen werken langer door, omdat de AOW-leeftijd is gestegen. En in veel sectoren met fysiek werk is personeel schaars. Elke ervaren medewerker die uitvalt, is moeilijk te vervangen. Duurzame inzetbaarheid is daarmee geen HR-thema meer, maar een kwestie van bedrijfscontinuïteit.

Wat moet een werkgever wettelijk doen?

De term duurzame inzetbaarheid staat niet letterlijk als verplichting in de wet. Wel bevat de Arbowet een aantal plichten die er direct mee samenhangen. Artikel 3 verplicht de werkgever om te zorgen voor de veiligheid en gezondheid van werknemers en een beleid te voeren dat gericht is op zo goed mogelijke arbeidsomstandigheden. Artikel 5 verplicht elke werkgever tot een risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) met een plan van aanpak.

Voor fysiek werk is hoofdstuk 5 van het Arbobesluit belangrijk. De artikelen 5.1 tot en met 5.6 vragen werkgevers om de risico’s van fysieke belasting te beoordelen en waar mogelijk weg te nemen of te beperken, bijvoorbeeld met hulpmiddelen, een andere werkinrichting of voorlichting. De werknemer heeft op zijn beurt de plicht om aangeboden hulpmiddelen op de juiste manier te gebruiken (artikel 11 Arbowet).

  • Een actuele RI&E waarin fysieke belasting per functie of taak is beoordeeld.
  • Een plan van aanpak met maatregelen, termijnen en verantwoordelijken.
  • Voorlichting en onderricht over de risico’s en over het gebruik van hulpmiddelen.
  • Toegang tot een bedrijfsarts en de mogelijkheid van een preventief medisch onderzoek.

Wat kan een werkgever extra doen?

Naast de wettelijke basis heeft u veel ruimte om duurzame inzetbaarheid actief te stimuleren. De meeste maatregelen vallen in een paar categorieën. Belangrijk is de volgorde: volgens de arbeidshygiënische strategie pakt u eerst de bron aan, daarna volgen collectieve en organisatorische maatregelen, en pas daarna individuele maatregelen en persoonlijke beschermingsmiddelen.

  • Bron: zwaar werk lichter maken met tilhulpmiddelen, aangepaste werkhoogtes, lichtere verpakkingen of mechanisatie.
  • Organisatie: taakroulatie, afwisseling tussen zware en lichte taken, voldoende pauzes en realistische planning.
  • Individu: tiltraining, coaching op werkhouding en, voor taken die niet anders kunnen, een exoskelet.
  • Ontwikkeling: scholing, loopbaangesprekken en het opleiden van ervaren medewerkers tot leermeester of werkvoorbereider.
  • Vitaliteit: aandacht voor herstel, slaap, beweging en leefstijl, zonder betuttelend te worden.

Begin klein en concreet. Eén zware taak structureel lichter maken levert meer op dan een breed vitaliteitsprogramma waar niemand aan meedoet.

Wie is verantwoordelijk: werkgever of werknemer?

Duurzame inzetbaarheid is een gedeelde verantwoordelijkheid. De werkgever zorgt voor werk dat gezond vol te houden is, voor hulpmiddelen en voor kansen om te leren. De werknemer zorgt voor zijn eigen gezondheid, gebruikt de hulpmiddelen die er zijn en investeert in zijn ontwikkeling. Pas als beide kanten meedoen, ontstaat er echt resultaat.

In de praktijk zien wij dat dit evenwicht op de werkvloer soms scheef ligt. Er wordt een tilhulp aangeschaft, maar niemand legt uit hoe hij werkt, waardoor hij in een hoek belandt. Of medewerkers vragen om oplossingen, maar krijgen geen tijd om ze uit te proberen. Duidelijke afspraken over wie wat doet voorkomen dat goede bedoelingen verdampen.

OnderwerpRol van de werkgeverRol van de werknemer
Fysieke belastingRisico’s beoordelen en beperken, hulpmiddelen beschikbaar stellenHulpmiddelen correct gebruiken en klachten tijdig melden
GezondheidToegang tot bedrijfsarts en preventief onderzoek regelenSignalen serieus nemen en advies opvolgen
VitaliteitZorgen voor haalbare roosters en voldoende herstelZorgen voor voldoende rust, beweging en een gezonde leefstijl
OntwikkelingScholing en loopbaangesprekken aanbiedenActief meedenken over de eigen loopbaan en blijven leren
CommunicatieMedewerkers betrekken bij keuzes en uitleg gevenEerlijk feedback geven op werkwijze en hulpmiddelen

Leidinggevenden zijn de schakel. Zij zien als eersten dat iemand vaker pijn heeft of minder energie heeft. Geef hen de ruimte en de kennis om daar het gesprek over aan te gaan.

Hoe pakt u duurzame inzetbaarheid aan? Een stappenplan

Een aanpak werkt het best als hij begint bij de werkvloer en niet bij een beleidsdocument. De volgende stappen geven houvast. Voor een uitgewerkt plan van aanpak met meting en begeleiding verwijzen we naar onze dienstpagina over duurzame inzetbaarheid.

  1. 1Breng in kaart welke functies het zwaarst zijn: gebruik de RI&E, verzuimgegevens en gesprekken met medewerkers en leidinggevenden.
  2. 2Meet de belasting objectief: met een werkplekonderzoek ziet u per taak hoe vaak en hoe lang er gebukt, getild of boven schouderhoogte gewerkt wordt.
  3. 3Kies prioriteiten: begin bij taken met de hoogste belasting en de meeste medewerkers.
  4. 4Kies maatregelen in de juiste volgorde: bron, organisatie, individu.
  5. 5Betrek medewerkers bij de keuze en laat ze oplossingen testen voordat u investeert.
  6. 6Evalueer na enkele maanden met een nieuwe meting en gesprekken, en stel bij waar nodig.

Welke rol spelen fysieke belasting en exoskeletten?

Fysieke belasting is bij praktisch werk vaak de pijler waar de grootste winst ligt, omdat hij direct invloed heeft op gezondheid, vitaliteit en werkvermogen tegelijk. Wie minder piekbelasting heeft, houdt meer energie over en loopt minder risico op klachten.

Een exoskelet is een draagbaar hulpmiddel dat een deel van de kracht overneemt bij tillen, bukken of werken boven het hoofd. Afhankelijk van de taak verlaagt het de piekbelasting op rug of schouders met circa 30 tot 40%, volgens studies en fabrikantgegevens. Er zijn actieve exoskeletten met een motor, passieve exoskeletten met veren of elastiek en soft exosuits van textiel.

Wij zijn daar eerlijk over: een exoskelet is een individuele maatregel. Het komt in de arbeidshygiënische strategie pas aan bod nadat u heeft gekeken of de bron kan worden aangepakt. Maar in veel situaties kan dat niet volledig: een plafond blijft boven het hoofd, een stoeprand ligt op de grond en een melkput heeft een vaste hoogte. Voor die taken is een exoskelet een realistische manier om de belasting te verlagen.

Zorg wel dat de keuze onderbouwd is. Laat medewerkers verschillende modellen testen tijdens hun echte werk, combineer de invoering met uitleg en training, en meet het effect. Zo voorkomt u dat een exoskelet een losse aankoop blijft en wordt het een onderdeel van uw beleid voor gezond en langer doorwerken.

Voorbeelden van duurzame inzetbaarheid op de werkvloer

Duurzame inzetbaarheid wordt pas tastbaar in concrete voorbeelden. Dit zijn situaties die wij in de praktijk regelmatig tegenkomen:

  • In een magazijn wisselen orderpickers zware en lichte routes af, en dragen ze bij het laden van zware dozen een rugexoskelet.
  • Monteurs die veel boven het hoofd boren, gebruiken een schouderexoskelet en roteren tussen plafondwerk en werk op ooghoogte.
  • Een stratenmaker gebruikt een vacuümtilhulp voor zware banden en kniebescherming voor het knielende werk.
  • Een ervaren timmerman van 58 neemt een deel van de werkvoorbereiding over en begeleidt jonge collega’s.
  • Na een werkplekmeting worden werkhoogtes in een productiehal aangepast, zodat medewerkers minder diep bukken.

Op testdagen merken wij dat medewerkers vooral positief reageren als ze zelf mogen kiezen en ervaren. Duurzame inzetbaarheid werkt niet als iets dat "van bovenaf" wordt opgelegd.

Veelgemaakte misverstanden over duurzame inzetbaarheid

  • Het is alleen iets voor oudere werknemers: klachten op latere leeftijd zijn vaak opgebouwd in de jaren daarvoor. Begin dus bij iedereen.
  • Het is hetzelfde als verzuimbeleid: verzuimbeleid reageert op uitval, duurzame inzetbaarheid voorkomt die.
  • Een fruitmand en een sportabonnement zijn genoeg: leuk, maar bij fysiek zwaar werk verandert er pas iets als de belasting zelf daalt.
  • Het is alleen de verantwoordelijkheid van de werkgever: werknemers hebben ook een eigen rol, bijvoorbeeld in het gebruik van hulpmiddelen en in hun ontwikkeling.

Bronnen

  1. 1.Arboportaal: duurzame inzetbaarheid
  2. 2.Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet)
  3. 3.Arbeidsomstandighedenbesluit, hoofdstuk 5 fysieke belasting
  4. 4.TNO: onderzoek naar arbeid en gezondheid

FAQ

Vragen over wat is duurzame inzetbaarheid

Korte antwoorden voor werkgevers, preventiemedewerkers en HR.

Duurzame inzetbaarheid betekent dat medewerkers hun werk nu en in de toekomst gezond, gemotiveerd en met de juiste vaardigheden kunnen blijven doen, bij voorkeur tot hun pensioen. Het gaat om meer dan niet ziek zijn: ook energie, werkvermogen en ontwikkeling horen erbij. Werkgever en werknemer zijn er samen verantwoordelijk voor.

De vier pijlers zijn gezondheid, vitaliteit, werkvermogen en employability. Gezondheid gaat over lichamelijke en mentale klachten, vitaliteit over energie en herstel, werkvermogen over de balans tussen wat het werk vraagt en wat iemand aankan, en employability over blijven leren en ontwikkelen. Sommige modellen noemen motivatie als aparte pijler.

Het begrip zelf staat niet als verplichting in de wet. Wel verplicht de Arbowet elke werkgever om te zorgen voor veilig en gezond werk en om een RI&E met plan van aanpak te hebben. Het Arbobesluit vraagt daarnaast om fysieke belasting te beoordelen en te beperken. Die plichten vormen de wettelijke basis van duurzame inzetbaarheid.

Vitaliteit is één onderdeel van duurzame inzetbaarheid: het gaat over energie, veerkracht en herstel. Duurzame inzetbaarheid is breder en omvat ook gezondheid, werkvermogen en ontwikkeling. Een vitaliteitsprogramma alleen is daarom zelden genoeg, zeker niet als de fysieke belasting van het werk zelf hoog blijft.

Een exoskelet verlaagt de piekbelasting op rug of schouders bij taken als tillen, bukken en werken boven het hoofd, afhankelijk van de taak met circa 30 tot 40%. Daardoor raken medewerkers minder vermoeid en daalt het risico op klachten. Het is een individuele maatregel, die u inzet nadat u heeft bekeken of de bron van de belasting kan worden aangepakt.

Begin met inzicht in de zwaarste functies en taken. Gebruik de RI&E, verzuimcijfers en gesprekken met medewerkers, en laat de belasting zo mogelijk objectief meten met een werkplekonderzoek. Kies daarna één of twee taken waar een maatregel het meeste oplevert, betrek medewerkers bij de keuze en evalueer na enkele maanden.

Duurzame inzetbaarheid

Fysiek werk langer volhoudbaar maken?

Wij meten waar de belasting zit en laten medewerkers oplossingen testen op uw eigen werkvloer.